Aynaya Yansıyan vakit ''

Bir gün dökülür yapraklar

Gençliğin kaybolur.

Düşersin peşine,

Ama boştur yollar

ne yazık ki boştur sokaklar.

Sabah uyandığında

Bedenin düşman olacak sana

Belin, bacakların,

Ağrıların artık yaren olacak sana.

Allahım ben böyle değildim

diyeceksin

iç çekeceksin.

Ah

aynalar

aynalar..

Aynayla dertleşip

o korkunç canavarlar bana ne yaptılar diyeceksin.

Ertelediğin yılları ben neyledimlerle anacak

Gözlerin ucu zamandan korkacak,

Nefes alışlarımız ayarlıyken kazanca,

Bu kadar koşmaya bu kadar telaşa

altmışında,

'Ne lüzum vardı

diyeceksin

Yetişemediğin bir zamanda

Bu kadar fedakarlığı kime eyledin

o akarken yaşayamadığın yıllarını

diye

tükeneceksin.

Atlanmış sayfalar, yazılmamış anılar

yaşanılamamış fırsatlar üstüne gelecek.

Oturamadığım bir arkadaş sofrasını

yalnızlığında arayıp

boşlukla kucaklasacaksın.

Ah desen boş

Kıymet bilimeyen yılların yerine

Ne versen boş

Gelmiyor hiçbirşey yerine

Aldığın şu zar zor nefes bile,

değer bilinmezliğin acısını duyacaksın yüreğinde

kalbine birden sancı dolacak

göçeceksin sende..