Ayrıldık Işte Ayrıldık Biz

Ayrıldık işte, ayrıldık biz...

Sorma arkadaş

Sorma bana hiç bir şey,

Nedir Ne değildir?

Nasıl bir şeydir?

O can bildiğin candan vazgeçmek,

İki yana yırtılırken göğüs kafesin,

Alnının şakağından vurulurken aşk,

Ecele boyun eğer gibi...

Bir haksızlığa,

Bir kahpeliğe,

Birde ihanet ve nankörlüğe yenilerek,

Bir yüreğe asılır gibi,

Vuslata sırtımızı dönerek,

Cehennem gibi bir yola girdik

Ve..

Ayrıldık işte, ayrıldık biz...

Omuzdan kopan baş gibi,

Gözden akan yaş gibi

Kırılan bir taş gibi,

Ayrıldık işte, ayrıldık biz

Dilde uçan söz gibi

Geride kalan iz gibi

Ortaya saçılan giz gibi

Ayrıldık işte, ayrıldık biz...

Kında çıkan bıçak gibi

Kangren olmuş bacak gibi

Deprem vurmuş toprak gibi

Ayrıldık işte, ayrıldık biz...

Sorma arkadaş,

Sorma bana hiç bir şey,

Nedir Ne değildir?

Ne işe yarar

Bu ayrılık denen zıkkım.

Bu yürek onda atarken

Her şeyde o varken

Her yer o kokarken

Herkes ona benzerken

Sorma, sorma nasıl ayrılır insan?

Yer nasıl yarılıyorsa öyle

Dağ nasıl devriliyorsa öyle

Kol gövdeden nasıl kopuyorsa öyle

Alemi sırtlanır gibi

Bir volkana yaslanır gibi

Birde ölümü,

Ant olsun ki, ölümü kıskanır gibi

Ayrıldık işte, ayrıldık biz...

Birde...

Bu zulmü,

Bu yenilgiyi,

Bu hüznü,

Ve bu taş gibi yüreklerimizle,

Dar ağacına gider gibi

Yüreğimize kilitleyip ayrılığı,

Ölüm busesini kendimize yakıştırarak,

İki yabancı gibi,

İki yalancı gibi,

İki şuursuz gibi,

Tıpkı iki düşman gibi,

Kapatıp gözlerimizi, sonsuza dek,

Ayrıldık işte, ayrıldık biz...

(Yorgunkalem)