Ayrıldık Ve Ayrıldım

Dudakların 'hoşçakal' dedi,

Sen değil.

Tüm çatlaklığıyla,

Kuru derilerini batırarak kulaklarıma..

İlk kez o zaman kanadım ben,

Kırmızı olmadan;

Eksik,

Soğuk,

Ve renksiz..

Boyası, badanası dökülen eski binalar gibi,

Solmaya başlayan çiçekler gibi

Ya da koparılan,

Geriye sadece çirkin dikenleri kalan..

Ayakların gitti sonra,

Sen değil.

Kalbime basa basa,

Eze eze o et parçasını.

Topukları kanlı bir şekilde olsa da,

Seni zarar vermeden çıkartarak içinden,

Ustalıkla,

Yanında götürerek sonra..

Ayrıldık..

Ve ayrıldım

Ortadan ikiye.

En büyük parçayı her zaman ki gibi;

Sen aldın yine..