Ayrılığın 20.yılında_kardeşime_fatoş_

biri var karşımda hali harap kendi bitap düşmüş uyurken

yaşlar dökülürken gözünden kirpikleri ıslak yanakları yaşlı

bir çok seveni olduğu halde o yaban ellerde sevgiye muhtaç

dünyada bile bir durgunluk var herkesle bir dert bir hüzün var

yaşama küsmüş biri var ölümüne adım adım yaklaşıyor

yasak aşkın ağacı meyve verirmi

oda öyle tanrım

ürkek ve azap dolu bir yaşam bu kızın kaderinde var

ölümle geldiğinde burun buruna ne istediği allahtan belli

sade temizve günahsız olan yaşamının öyle anılmasını

ve hiç geriye bakmadan düşünmeden

gülerek gidiyor o dönülmez ebede

tebessümü eksilmiyor cansız bedeninden

gülerken düşünüyor belkide

güller açmıyor yapraklar sararıp dökülüyor

veda edişinden belli

ezanlar senin için okunuyor ardından dökülen yaşlardan belli

musalla taşında yatarken

anlatmak istediği gözlerinden belli

hayata doyamadan gitmenin tadıyla anılara gömülmüş sanmayın

gelinliğin çeyizinde

her zamanki gibi duruyor duvaklı telli

sana giydirilen

beyazımsı fakat bizim için o kapkara kefeni

giymek istemediğin kalbindeki taptaze

hayat dolu anılarınla belli

gücenmesin hiç kimse bu sitem dolu yazıya

be arkadaş

yaşamı zindan olmuş hayatı dram

bir sen mi varsın be fatoş

her zaman seninledir dualarım ve her anım

benim için ölmedin yaşıyorsun

KARDEŞİM

...

...

...

...

...

kardeşim fatoş'a

20.ölüm yıldönümünde.(1969-1989)