Ayrılığın Demi Tutmuş

Yıkılmış ve geç kalınmış viranelerdeyiz

Yazın içinde kışı damarlarda yaşıyoruz.

*

Ömrümün geç saatlerinde dimdik ayaktayım yine,

Zaman denen yaşanan gerçekle takılıyorum,

Bazen karanlık sokaklarda geziyorum,

Bazen de bağışlanmayan yüksek sınırlarda.

*

Ne resimlerden doymak biliyorum sana,

Ne de gözlerimi kapatırken yıldızlanan anılarda.

*

Açmak üzere olan gülleri koparıyorum,

Baş döndüren ellerde çürümesin diye.

*

Ne acıyı tatsın aşık umutlara zıpkın atarcasına,

Ne sarhoşu olsun mutluluğun.

Ne de ayılana dek başı dönsün güzelin.

*

Rengi solan sensizliği göstermek isterdim sana,

Ateşin yakmadığı yüreğin ayrılıktan çatladığını anı,

Bir umut kıvılcımın yüreğimi nasıl aydınlattığını.

*

Bir defa daha tutmak için ellerini

Kırıyorum hasretin bileğimdeki kırk kelepçeyi,

Koşuyorum sana akıntıya inat hırçın tuzaklarda.

Seni sevmekle övünüyorum hüznü tebessümle vurup kaçarak

*

Seni seviyorum mecnuna rakip

Leyladan uzak olsa da şu garip

Seni seviyor şu yürek ölümü koklayıp toprağa gidip.

MARDİN