Ayrılık Ateşi

Gonca oldun gül oldun

Doğmayan bir de güneş

Açmayan solan bir gül

Buruk bir acı oldun sen

Yüreğime girdin ok oldun

Beni ise çıkmazlara saldın

Ben üzüldüm sen güldün

Bir kara sevda oldun sen

Bir kere baktın mı yüzüme

İnanmadın güldün sözüme

Bakmadın bir kere gözüme

Aşılamaz bir çile oldun sen

Ne yaptım da küstün bana

Ben bir daha bakmam sana

Çok kırıldım inan senden yana

Bir defacık bile gülmedin sen

Kalbe söz geçmez oldu

Yüreğimde sevgin kaldı

Ben üzülürken o güldü

Hep bana uzak oldun sen

Ayrılık ateşi bizi de buldu

Acılar birikti, sanki doldu

Gözyaşı aktı aktı sel oldu

Yinede hiç aldırmadın sen