Ayrılık Diye Bir Ülke Olsa Başkenti Ben Olurdum

Suçlu gözlerle bakma bana inan suçlu ben değilim

Geçen zamanı bile bana soruyorsun nasıl geçti diye

Sensiz geçti, uykusuz geçti, soğuk geçti ama zaman durmadan geçti.

Sanma ki yüreğim yıkıntılar altın da kaldı, sanma ki gözlerim doldu taştı.

Sadece gerçekleri görmek iyi geldi bu yorgun bedenime....

Ayrılık diye bir ülke olsa başkenti ben olurdum...

Belki en çok sevenler ve terk edilenler burada bulunur,

Mecnun ile kerem belki de bana komşu olurdu.

Onların derdi daha büyük gibi görünse de,

senin bana bu yaptığını ne Leyla yapmıştır nede Aslı....

Yabancı yok bu şehirde hepsi dostum arkadaşım

Kimisi çok sevdi sevilmedi, kimisini de ailesi istemedi..

Kimisi ev, kimisi araba istedi ama hiç biri mutluluk ve sağlık istemedi..

Şimdi bizler içinde yalnızlık olan kocaman bir şehirde yaşıyoruz.

Ve sizleri aramızda görmemekten mutluluk duyuyoruz...!