Ayrılık Ölümden Zordu

Rüyalarımda görürdüm seni

Elinde bir demet gül

Krem pantolonun üzerinde

Kahverengi bir kemer

Üstünde krem gömlek ve bir kravat

Ve tamamlayan kahverengi bir ceket

Yüzümü okşarken

Utangaçlığımdan çekinirdin

Dudağıma ilk buseyi

Ne zor konduruvermiştin

Düşler sokağında yolculuk kısa sürmüş

Birden bire bitivermişti

Sevmek demek sendin

O an aklıma kazanıvermişti

Gel gör ki bugün

Silinmiş olan düşler değildi

Sevdanın son kırıntılarıda

Süpürülüp gitmişti

Kollarımda sen değil

Sensizlik hükmünü sürdürürken

Ayrılık ölümden zordu