Ayrılık Romanı

Gönlümdeki depremden arta kalan enkazın,

Üzerinde gururla gezen sen değil miydin?

Sevginle dolup taştım bitmedi itirazın?

Karşılıksız sevmekten bezen sen değil miydin?

Siteminle yüzümde gülücükler donarken,

Çile dolu yüreğim ateşinle yanarken,

İhanetle açtığın yaralarım kanarken,

İlgisiz bakışlarla süzen sen değil miydin?

Hakareti eklerken sevdanın lehçesine,

Kulağın tıkalıydı kalbimin ah sesine.

Taç Mahal inşa edip gönlünün bahçesine,

İçinde aşka mezar kazan sen değil miydin?

Hatanı anlamanı dualarla dilerken,

Hasretini sevgimin hediyesi bilirken,

Hayatımda canımdan daha önde gelirken,

Üç kuruşluk sebeple üzen sen değil miydin?

Zannettin ki, sevdanın serveti cepte nakit,

Severek mi harcandı peki söyle o vakit?

Ölene dek demiştik kalbe işlenen akit,

Tek taraflı feshedip bozan sen değil miydin?

Ayrılık romanını yazan sen değil miydin?