Ayrılık Rüzgarı

Esen rüzgar gibiyim derdimi kim bilebilir

Kurmaya başlamadan yıkıldı içimdeki hayaller

Çoğaldı durmadan menfaatperver insanlar

Kanayan yaramın derinliği dünya kadar büyüktür

Aşkımın adı ve simgesiydin bir zamanlar

Yüreğimdeki ızdırap gün geçtikçe büyüyor

Paramparça olmuş kalbi kim sevebilir

Yıkılmış şiirin satırlarını kim okuyabilir

Aşkımı artık gömüyorum sol yanıma

Bir kuş gibi uçup gideceğim uzaklara

Engelleme beni yolumdan alıkoyma

Bundan sonra olmayacaksın hayatımda

Uzak dur benden dokunmabana

Yoruldum yürüyemiyorum alabora olmuş dünyada

Tek gerçek var esir ettin beni aşkına

Ben artık yokum umurumda değil kopsun fırtına