Ayrılık Rüzgarı

Ayrılık rüzgârı esmeye başladı o gün

Bana ölüm başkalarına oldu düğün

Aşkım oldu çözülmeyen kördüğüm

Soldu sulamadığın için gülün.

Yok, yere bırakıp gittin beni

Benim yerime dinledin elleri

Yok, saydın sana olan ölümsüz sevgimi

Akıttın gözümden seli.

Bensiz mutlu musun şimdi

Yabancı gelmiyor mu başkasının teni

Çabuk mu kabullendin bensizliği

Seninki hevesmiş benimki gerçek sevgi.

Hani bırakmayacaktın ellerimi ölene kadar

Akmayacaktı gözümden bir damla yaş

Dilim suskun, gözlerim yollarına bakar

Ölüyorum sensizlikten yavaş yavaş.

Aramızda aşk vardı yoktu ki savaş

Seninleyken gerekmezdi su ya da aş

İnandın ellere kıydın güzel sevgimize

Şimdi bana karşı kalbin olmuş bir taş.

Böyle bir aşk rüyalarda bile bulunmazdı

Sonsuz aşkımız herkesi kıskandırdı

Sonunda kader bizi ayırmayı başardı

Kopardı canımdan canımı.