Ayrılık Saati Şiiri - Oğuz Yılmaz

Dinle sevdiğim,bu titrek sesi.

Bu ses ne diye sorma sakın.

Ayrılık saatinin sesi bu,

Akreple yelkovanın haykırışları.

Belki duymuyormusun,

Ama konuşuyor,haykırıyorlar.

Boş bir tesellidir,

Bu saatte dökülen gözyaşları.

Usulca kapanıyor perde,

O hiç bitmeyecek sandığımız film

Bitiyor işte.

Konuşacak ne kaldı geriye,

Nihayete erdi artık bu hoş sohbet.

İşte ayrılık,

O en yakın dostu ölümün.

Adını kazıdığım,

Hazan rüzgarının dallarını savurduğu,

Ağacımızın altında,

Son buluşmamızdır senle.

O bile ağlamaklı artık ayrılığa.

Anlıyorum görüşmeyeceğiz daha.

Yollarımız ayrıldı,

Meğer bir içimlik sigara gibiymiş aşkın,

Söndür artık,kalkıyoruz.

Geldik yol ayrımına.