Ayrılık Sonbaharın Sevdalısıydı

Ayrılık sonbaharın sevdalısıydı..

Yaprak dökümlerinde doğardı hüznün kucağından

Aşk ile beslenir hasretle yıkanırdı gün dönümlerinde

Ayrılık sonbaharın sevdalısıydı...

Bu yüzden vurgundu hazanda ona

Acıydı, Şehvetti, Kahırdı çünkü aşkın açılımı

Yapraklarını döktükçe hazanın daha bir bağlanırdı..

Ayrılık sonbaharın sevdalısıydı..

O soyundumu çırılçıplak

Ayrılık ağlardı tutulduğundan..

Ondan sonbahar acı bir rüzgar eserdi

Savururdu saçlarını...

Ayrılık sonbaharın sevdalısıydı...

Sende benim...

Kolumu kanadımı kıran olsanda

Ondandı sana bu kadar hayran kalışım

Bu yüzden vurgundum bende sana

Acıydı, Şehvetti,Kahırdı aşkın açılımı...

Sen budadıkça iyi yanlarımı bu yürek sana daha çok dağlanırdı...

Ayrılık sonbaharın sevdalısıydı

Sende benim

Ama sen;

Sonbaharı daha çok sevdin....