Ayrılıkca

öpüşlerin sakallarıma bulaşmış

her gün büyüyorsun yüzümde..

vay anası be!

dertlendim bak yine!

öyle bir gittin ki,

lamba söndürür gibi!

ansızın,aniden,birden bire

aman be!işte neyse ne..

gittin..

bittim..

sonra!

olmayışına uyandım her sabah,

önce ellerime küstüm,

yıkamadım yüzümü!

kafamı musluğun altına soktum..

sırılsıklam oldum

havada soğuktu,dondum..

sonra saçlarıma küstüm!

taramadım..

dağınık bıraktım

yeni tarzım sandılar,

hatta kuaförün adresini sordular!

resmine bakıp bakıp,içip içip

saçlarımı yolduğumu tahmin edemediler

seni ne çok sevdiğimi bilemediler,

yani senin gibiydiler!

adımlarıma da küstüm!

senden bir adım öteye gidemediler

çocuklara da küstüm,

senin gibi gülüyorlardı

hatta ağaçlara!

kuşlara!

şarkı söyleyen tüm insanlara

küstüm işte!

kadere rest çektim isyanlardayım diyordu

Müslüm baba!

rahmetliyede küstüm..

İbo'ya,Ferdi'ye

vazgeç gönlüm diyen Orhan'a da küstüm..

Hüsnü geldi şenlendirmeye

dinlemedim,küstüm!

aşka olan inancıma,

aşkın kör olan gözüne

sevdalıların el ele tutuşup gezmesine

ulan sensiz akan her saniyeye

aylara ve hatta yıllara da küstüm..

Ey israfil,

çal sur'unuda silinsin hayatımızın pası

al götür sonra Sırat'ın başına

ve o gelsin karşıma!

helal et hakkını da geçeyim desin

ben helal edeyim,ama geçemesin!

öpüşlerin sakallarıma bulaşmış

her gün büyüyorsun yüzümde,

hele bir deyin,

buraya en yakın berber nerede!

Not:Kader dilimize ayrılık dili,ayrılıkcadan geçmiştir,yani yazıldığı gibi okunmaz.Kader yazılır,keder okunur..

DEMODERN..