Ayrılıkları Sevmeden Önce Tanıdım

Ben ayrılıkları sevmeden önce tanıdım

Kavuşmanın imkansızlığını

O dayanılmaz acısını

Yaslandığın dağların kum gibi ufalandığını

Babam ölünce anladım

Hiç bir yokluğum

Hiçbir yalnızlığım

Annemin yokluğundaki gibi olmadı

Ellerim kesildi

Kollarım kesildi

Gözlerim

Akan yaşlardan boğuldu

Ayaklarım var mıydı-yok muydu

Varsa

Nereye basıyordum

Yoksa

Neredeydi

Bilmiyorum

Ben ogün kayboldum

Hayat ne garip

İnsan Kaybedince

Kaybettiklerinin değerini anlıyormuş