Ayşe Benim Olsaydı

Aşksız saraylar köşkler hanlar hamamlar değil

Yar gönlünde bir kenar köşe benim olsaydı

Yoksullukmuş yoklukmuş hiç kafama takmazdım

Meyhaneye varmazdım şişe benim olsaydı

Kokusunu duyardım nergiste de gülde de

Günlerimi sayardım en uzak bir bölgede

Ne hayaller kurardım uzanıp da gölgede

Ormanlar dağlar değil meşe benim olsaydı

Saltanatım bilip de aşk dolu bir geceyi

Hayatımdan çıkartıp hem sonra hem önceyi

Yasaklardım kendime en büyük eğlenceyi

Zevk-i sefa bir yana neşe benim olsaydı

Kurtulsam iyiydi ya bahtımın karasından

Şikayetim çok değil gönlümün yarasından

Yer yüzünde gördüğüm güzeller arasından

Saçlarını ördüğüm Ayşe benim olsaydı