Ayva Çürüğü Zamanlar
O akşam ......
Gün gidiminin tozu vardı bakışlarımda
Zamanlarınsa en cehennemî saatleri
Oynaş ışıkları öldürme yeminim yanıbaşımda
Karanlığa tutkum avuçlarımda
Düş bozumu çelmelerse yarınlara uykuda
Yavaşça kayboluyordu mazimden kor sahneler
Çaresiz izliyordum paslanmış finalleri
Ellerimde benden kaçıp giden yılların ezgisi
Gözyaşımdan binlerce gökkuşağı düşüyordu
Usuldan bir nağme tutturarak
Ve anılarım yağıyordu tutamadığım damlalarda
Yarım yamalak rüyalarıma ,
Ayva çürüğü zamanlar doğuyordu
Kurumuş dualarıma ise , sessizce gül yaprakları
Konuk vurgunlarıma pişmanlığımı ikram ediyordum
Dargın hayallerime sitemlerimi ...
O akşam aralıyordum yine , tüm perdelerimi
Sarımsı bir rüzgâr dolaşıyordu penceremde
Gidesim geliyordu ... bakıra çalmışlığımla
Ve düşesim vardı eskimiş yollara , uzun uzadıya
Oysa yalnızlığım meltemleri çalıp kaçıyordu nefessiz
Seyyah öfkelerimse poyrazları saçıyordu yamaçlarıma
Ve kayıp gidiyordu yıllar üzerimden arsız
O akşam , keşkelerimden kaçıyordum diyar diyar
Korkularımdan saklanıyordum , suçsuzluğuma
Ve gece çöküyordu iyiden , o mahur yokuşlara
Sabahlar uzaktı , yarınlar donuk , ben savruk
Öykü yamalıyordu yüreğim puslu akşamlarıma
Ve ... beni ...... asıyordum sonsuzluğa ...
Yarınlarımın ayva baharlarına !