Ayyaş Oldum Dumur Kaldım

Ayyaş oldum dumur kaldım

Yaşadıklarımdan kalan abidatlar çöktü üstüme Silemediğim abutlarda kaldım

Yaptığım habestlerin kahrından ölürüm

Esbah kalamaz musukiler anlamsız gelirDergahı şahlara bıraktım

Lakin ne zaman gelse lahza kaldım vazgeçemedim Ey mehru müsavin nedir söyle bana

Gülru gözlerinle bana bakarsınUrazsızlığıma sığındım

Karan kişiliğimde mahsur kaldım

Mehlika yüzüne bakmaya kıyamam

Ezelden beridir ebedi dururum fakat sen kendi ebediyetinde mutluluğu yaşayamazsın...