Azad

Bugün bazı şeyleri içimden bıraktım.
Bir kısmı rüzgâra karıştı,
bir kısmı elimde kaldı.

Sana dair olanları en sona sakladım.
Çünkü sen gidince değil,
ben tutunca yoruldum.

Artık oluruna bırakıyorum bazı şeyleri.
Zorlarsam kırılacağımı,
tutarsam eksileceğimi anladım.

Sözümü geri almıyorum,
kalbimi de inkâr etmiyorum.
Sadece serbest bırakıyorum içimdeki ağırlığı.

Düşüncelerim kapının eşiğinde,
“istersen kal, istemezsen git” demenin
sessiz hâlinde dinleniyor.

Azad ediyorum seni değil—
senin içimde bıraktığın gölgeleri.
Belki böylece ben de
kendime dönerim.

Ve bil…
Bıraktığım her şeyde biraz iyileşiyorum.
Biraz eksiliyorum,
ama hafifliyorum.