Azrailin Tırpanı Şiiri - Abdullah Öztürk

Sabaha bir türlü çıkamayan bir geceydi;

Kalp ritimlerim sesimden daha çok yankılanıyordu,

O gece sen vardım yadımda,

İşte o gece sevmiştim seni.

Biliyorum;

Sen gelince son bulacak kelimelerim,

Sen gelince yazmaktan vazgeçeceğim,

Gelki kalemini kıralım yalnızlığın!

Soluklanalım gölgesinde sevdamızın!

Yine kahvelerimiz soğusun birbirimize bakarken;

Sonra keyifle yudumlayalım kahvelerimizi,

Tadı sen ol kahvemin keyfide ben,

Tadı keyfine karışsın;

Bende sana karışayım.

Fakat sana bakarak soğusun kahvelerim;

Seni özlerken değil...

Yine çayımızı açık içelim süreya deyimiyle,

Yine kirpiklerimiz kadar yakın olalım birbirimize,

İsrafilin suruna çomak sokup;

Azrailin tırpanını çalalim...

Not:Siir defterimde duracağına belki buradaki birisinin yüreğine dokunma ihtimalini düşünerek paylaştım. Başka Kimse için yazılmadı..