Baba

Çiçeklensin istedim dallarım

Çekip kırdılar, basıp üzerine çiğnediler,

Bilmem ki... sahipsiz mi gördüler baba.

Güneş sıcak, köklerimi kurutmakta

Büyüdüğümü göremezsin, susuz kaldım baba.

Sen hiç korkma demiştin ya içsel dünyamda

Gölgem olup da geldin mi hiç yamacıma

Kol kanat gerdin mi bana uzanan ellere.

Adımı çağır durma baba...

Zoraki gülücükler yüzümde,

Konuştukça dolar gözlerime biriken gerçekler.

Resmine bakmamın heyacanı

Daha bir yıkıcı geliyor şimdi...

Yüzümde, yüreğimde bana hiç dokunmadın baba.

İçimdeki volkanı dışarı atsam yeter

Dağları versen artık istemem baba.

İstemem.

Damla damla...

Adım adım...

Yok oluyorum...

Baba...

Bakınıyorum etraflıca

Çimenlere inat yemyeşil açan gözlerini bulamıyorum...

Bittim ben...

Baba/m...

Not: (Varlığındaki yokluğunda özlediğim baba'ma...)