Babam

gözlerimde hep bir iki damla gözyaşı olurdu

canımdan bir can gidercesine tutmak isterdim onları

onlar benim son umudumdu

geceleri dualar edip onları akıtırken

herşeyin daha da kötü olacağını düşünürdüm hep

gözlerimde bir iki damla yaş bu dramın bitmesini beklerdim

benimki diğerlerinin ki gibi güzel bi bekleyiş olmazdı

içim acırdı

okuldaki çocukların ellerinden tutan babalarına baktıkça

benim babam beni hiç elimden tutup okula götürmedi

dedim ya benimki o güzel bekleyişlerden değil

beklesemde..

ne elimi tutan

ne o sıcaklığın var olduğunu hissettiren

bir beden sarıp sarmalayan bir beden olmayacaktı....

gözlerimde hep iki damla gözyaşıyla

onun bana gelmesini değil acıyla karışık ölümü bekledim

suskunluğu sonsuzluğu karanlığı istedim

canım kızım diyemeyen dudakları bulamayınca....