Babam Ben ve Çocuklar

dağlar bile durduğu yerde yorulur

belki de saçlarına kar düşmüş sanır

çocuklar ve kuşlar

neydi gövdeni yere seren acıların

neden sana benzetir ki bakışlarımı

annem

ele veriyor cam kesiği şu gözlerim

bir nehir gibi sessiz kaçamıyorum

artık eskisi gibi

sevincli martıyı, dalgayı sen bilirsin

seni benden başka kim iyi anlatırdı

çocuklarıma

sağda-solda dur bekle işareti vardı

büyüdüm, boy attım, sesim değişti

seni ne çok bekledim...

---------Şimdilik Bu Kadar Baba------