Baba'ma

ayrılıklar ülkesinde

başı boş dolaşan

bir ruhtu düşlerle büyüyen.

içindeki isyandı

günden güne damarlarına karışan.

ne zor birşeydi tanrım;

söküp atmak o hastalıklı kaygılarını.

konuşabilirmiydi,

yada tarifini yapabilirmiydi

kapıdan her girişindeki

sessizce paltosunu asıp

yerine oturuncaya kadarki bakışlarının,

kayıp zamanın.

güçlü duruşundaki çaresizlikmi;

gidişlerden geriye kalan anılarmı

vakti dolan.

zaman gelmişti.

o ölüm sessizliği kaplamıştı

ruhunun her bir mahremiyetini.

uzatıp elini dokunamayacağın

bir matemdi bu kaybediş.

ne elden gelirdi

ne de bir yer verilirdi artık geleceğin sayfalarına.

bir bildiğim varsa eğer

kurbandır bu can sana.