Babam'a
Yıllar geçti gidişinin ardından,
Biliyorum, hiç istemezdin bizden ayrı gidişleri.
Erken çaldı kapımızı ayrılık belki,
Ama biliyorum ki,
Sende istemezdin gitmeyi.
Yaradan istemişti seni yanına ebedi.
Çok acı olsa da sensiz bu yaşam,
İman ve sabırla besleyip acıları,
Yaşadık karşı konulmaz ilahi emri.
Yılların kovalamacasın da,
Küçük kızın büyüdü baba!
Üzerine titrediğin küçüğün, sen gittiğinden beri,
Taşıdı hep, o incecik omuzlarına çöken yükleri.
Takılsa da ayağım zaman zaman taşlara,
Hep öğrettiklerin geldi aklıma,
Eğilmedim, başım dik göğüs gerdim, bu kahpe yaşama.
Yokluğunda öğrendim,
Hep korumaya çalıştığın yaşamın, hoyrat yüzlerini.
Eller hiç sevmedi, hiç korumadı senin gibi emanetini,
Eller hep nankör çıktı baba!
Eller ki; elbet çok yaktı canımı ama
O çok güvendiklerin vardı ya hani!
Asıl onlar yıktı bu dünyaya olan güvenimi!
Son günlerindi yanımızda ki,
Sen de hissediyordun gideceğini,
Küçüğündüm, o yüzden anneme emanet ettin beni,
'Olan sana oldu' diye, söyledin içinden geçeni,
Her zaman, her olayda hep görürdün ileriyi,
Bunda da yanılmadın yine baba,
Yokluğunun soğuk yüzü,
Yıllardır üşüttü yüreğimi.
Elbette Yaradan en büyük sahibimdi,
Ama bunu böyle görmeyenler,
Sahipsiz bilip çok hırpaladılar beni.
Kanattılar hep yüreğimi,
Karlar yağdı hayatımın üstüne, gittiğinden beri.
Yıllar döküldü ömrümüzden yaprak misali,
Küçüğün büyüdü şimdilerde, otuzunu devirdi.
Ama yine de küçücük bir kız gibi,
Bir bilsen nasıl özlüyor seni.
Bıraktığın gibi değil hiçbir şey şimdi.
Ama üzülme! Hiç unutmadım öğrettiklerini,
'İnsanca yaşamak gaye olmalı,
Güzele güzellik paye olmalı,
İyilik, güzellik, doğruluk ara,
Doğruluk içinde düşmezsin dara.'
Deyip'Çocuklarıma Öğüt' diye
Yazdığın şiir, bıraktığın mirastı en önemli
Beni ben yapan, senden aldığım güzellikleri,
Hep yaşattım, hep yaşadım.
Anlamasa da birileri.
Öğrendim ama şimdi,
İnsan denen varlığın neler yapabileceğini,
Gördüm, hissettim yüzlerin altında ki yüzleri,
Kelimelerin altına saklanan kelimeleri.
Yani yüreksizlerin, kandırışlarını izledim kendilerini.
Çok yandım, çok ağladım, çok kanadım kaybettiklerime,
İsyan etmedim ama
Çünkü anlamıştım varoluşumuzun gerçek nedenlerini,
Buluşturdum sonunda huzurla yüreğimi,
Gönlüme kazıdım ALLAH'IN sevgisini!