Bağ Bozumu Üzümden Gözlerin

Dut ağacına yaslanmış

Şakıyan bülbül oldum sayende

Ne hicranlar ne sevinçler

Var bu gönül de

Yaşardım ben hayatı sonbaharda

Gençliğim sevinçten huzurdan

Çok az çaldı ömrüm de

Unutmak istesemde acı elem

Dolu ,günleri aklımdan hiç çıkmıyor

Gözlerimin önünde sanki sinema şeridi

Sen yaşarken baharlarda

Beni unutma sakın

Hazan ziwistan baharlarda

Candan kopmuş bir ney/le sesleniyorum

Düşmesin gölgeler elemler sevgimize

Çileli günlerimin hüznü sona erdi sönunda

Yazılan her şiir gibi hece oldun dilimde

Gönlümü aydınlattın

Seni gördüğüm o anda

Sensiz dolaşıyorken

Gül cemaalini gördüm yadımda

Gönül de ezeli leyamut aşkın

Hasretin derdime yeni dert kattı

Bağ bozumu üzümden gözlerin