Bağ Kopunca Kıyamet Kopar

I.

Mutluluk nedir bilir misin?

 Karşında bir ses,bir nefes ve bir yürek olması

 Muhatap bulmak kısacası

Akide şekerinin damakta bıraktığı tat gibi huzur

Kıymetini bilmek gerekir

 Kaybolması an meselesi

 II.

Şehrin kalabalık kaldırımlarında

Bir aşağı, bir yukarı yürüdüm durdum

 Boydan boya gün boyu

 Uzadıkça uzadı soğuk kış günü

İliklerimde hisettim yokluğunu

 Uğrak yerlerine uğradım,

İzin yoktu

 Uğramadığını gördüm.

 Ya gözlerim bana ihanet etti

 Ya da nasibim yoktu

Seni göremedim.

 Ama içimde bir umut vardı

 İçimdeydi gördüklerim

 Sensiz değildim asla

İçimdeki senle yetindim

Sonra dedim ki ;

 -Ey deli divane

 Meczup gönlüm

 Bu bir başlangıç

 Alışacaksın

 Alıştıkça artacak özlem

 Özledikçe bağlanacaksın

 Bu bağ ki,

 Ne köpükten bir dağ

Ne de nemden çürümüş duvar

 Sarsılmaz bir inanç

Kopmaz bir bağ

 Yoluna yoldaş olmuş yâr!

 Yosun tutmuş taş gibi vefalı

 Paslı halat gibi ezeli ve eski

 Bir ağaca kaynayıp kafasından vazgeçen çivi gibi candan vazgeçmiş

Nice savaşlar görmüş kale duvarı gibi yaralı

Âmâ urgan ustasının attığı ilmekteki gibi gayım

 Pamuk ipliğine bağlı bir sevda

Kopmaması için özenli ve itinalı yüreğin ağzı gelmesi gibi.

 Kırlangıç tükürüyle tutturulmuş yuva gibi emek verilmiş yuva

Gözyaşıyla bezenmiş, hüzne sarılı bir türküdür

 Bizi bize bağlayan bağlar

 Bu bağ sevginin gücü

 Yürek inancı

 Bağ kopunca kıyamet kopacak besbelli

 III.

ve kapkara bir gece

Yutmaya hazır bataklık gibi

 Bir merhaba ile

Aydınlanıyor birden

 Nilüfer çiçekleri açıyor o bataklıkta

 Sen gelince

 Sonra, şairliğim tutar gecenin ikiye bölündüğü yerde

 İzahta zorlanırım anlatmaya

Kelimeler ve cümleler kafi gelmez

 Sen gelince

 Arap Kurt - şiirleri-