Bağışlayabilirdim

Ay ışığıydın

Hükmünü sürerdin

Sabaha kadar...

Üflesen

Yıldızları söndürebilirdin

Kuş dilini, uygarlık tarihini

Bilirdin

Kum tepelerinden vahaları

Ayağına getirebilirdin

Sen sevdayla karışık kar

Fırtınasıydın

Yağardın gönül haneme

Üzülmeyeyim diye

Bulutları toplayabilirdin

Hasret bırakırdın

Avucumdaki

Çizgilere göre....

Ömür çizgimi

Uzatabilirdin

Döneceğim dedin

İpek kanatdan mavi

Kelebekler ölmeden...

İstersen ;

Kozalar örebilirdin ...

Annesizliği hatırlatırdı

Vapur güverteleri...

Yüzümü okusaydın bir

Kuşluk vaktinde

Hayatı bağışlayabilirdim...