Bahar

Bir cümleyle neler yaparsın

Kaça ayrılır bir cümle

Bir cümleyi parçalara bölersin, bölerken de türlü anlamlar yüklersin

Bazen başka yabancı kelimeler katarsın yanına kelimelerin

Başka bir hikaye olsun istersin

Kaderi değiştirmeyi ister gibi istersin

Bir cümlenin öznesini çıkarıp anlamlar yükleyebilirsin

Öznesiz, zamansız, zarfsız iskeleti kalır ellerinde

Kırılır bel kemiği cümlenin

Öznesini kaybetmişsen

Bir coğrafyayı şehirlere bölebilirsin

Soğuk sıcak diye ayırabilirsin

Cümleyi kişilerine göre ayırdığın gibi

Zamanına göre kullanıp, bıraktığın gibi

İskeleti batar diline söylemediklerinin

Dilinin ucunda birikir bir türlü aklına getiremediklerin

Zamanla söyleyemediklerin yara olur diline

Dilin kanar, oysa cümlelerini taşıyabilsen bir şiirin dizelerine

Rahatlarsın uzanırken kelimeler sırt üstü

Bir cümleyle seni anlatabilirim mesela

Dilimin yorgun zamanlarında bir hikaye mırıldanabilirim sana tek cümleyle

Öznesi sen olan

Baharı severdik

Sen sonbaharı, ben ilkbaharı

Birinde dökülen yapraklar diğerinde toplanıyorsa

Baharları ayıramayız

Ayrılıkla ilgili hangi cümleyi kursak

Yakışmaz dilimize

Dilimiz sürçer yalnızlık deriz

Rengi solan çiçekler yeniden renklere boyanıyorsa

Ölmüş diyemeyiz onlar için

Ayrılıkla yalnızlık ayrı bizim lügatımızda

Başkasına göre aynı iken

Biz ayrıyız diyemeyiz

Cümlelerin sonu hala seni gösteriyorsa

Bir doğru ile

Nokta koymak için erkendir bu hikayeye

Sen güz dersin ben sonbahar derim

İlkbaharı sevdiğim halde

Seninle aynı mevsimin içinde sevmek isterim

Ayrı cümleler kursakta bahar kelimesini aynı kullanmak için

Çok da fark etmez yönü mevsimlerin

Çok kış değilse ya da çok yaz değilse

Bahardır her mevsim

Birinde yapraklar düşüyor sararıp

Diğerinde tekrar geri geliyor toplanıp

Buz tutmadı ellerim henüz

Basmadı ayaklarım buz gibi taşlara

İçim de buz tutmadı

O zaman baharı ayıramayız

Her mevsim bahar ilk ya da son

On Sekiz Ocak İki Bin On İki 17 50