Baharı Bekleyen Ben Değil Sendin

baharı bekleyen ben değil sendin

içindeki soğuk çırpınışlara rağmen

ısınırdı yüreğim bir bakışınla yanar kül olurdum

döne döne sarhoş olurdum kollarındaki bir çocuk gibi

baharı bekleyen ben değil sendin

unutulmamışları ardında bırakıp gidemezdin

hep içinde bir ukde kalırdı anılar

günden güne ak düşen saçların bunun resmiydi

baharı bekleyen ben değil sendin

gözlerin hep onu arasada

yinede esip kavururdun her nefesde

tutup ellerimden bırakma derdin

baharı bekleyen ben değil sendin

her gözlerinin dalışı sonsuzluk olurdu

boğulurdum o sonsuzlukta kaybolurdum

ve ta ki solukların kesilene kadar böyle devam etti

baharı bekleyen ben değil sendin

o gün geldi başın dizlerimde

gözlerinde sanki bulut olmuş dökülüyordun

ölüm sanki seni bir melek yapmış gibi uçup gittin

geriye kalan soğuk bedenin ve sonsuz aşkın oldu