Bakır Rengi Bir Gülüş
Körüğün harında
bir kalay be usta
paslanmış yüreğime
biraz pamuk
mahir elde ter biraz
bakır bir gülüş
sonunda
Düşüncemi parlattığım kazan
nicedir göçebe
yunmadan konulmuş gibi
ateşten dokunma kefene
Ki ben
tütün sarar gibi sarıyorum
ölümümü her yeni günde
yas tutmuyorum
körükle sarmaş dolaş
Oysa hiç sigara içmedim
ciğerlerim deprem yeri
cayır cayır yanarken
cehennem bilmedim
adamlığın cennet diyarını
Adamlık ki
ömür kalayından geçmekti
yangına körükle gitmeden
sabır yağdırmaktı dibine kadar
toprağın
insanlığın
dünyanın
Orman bildim
kül olan yanlarımı
yandıysam
yanıyorsam
yanacaksam
bildim ormandım
Kök bendim
acı ben
sevinç ben
d/allandım
budak verdim
Bir fatihanın eşiğinde
dualar yağdırdım ölümüme
bakır bir gülüş sığdırdım
tabutum ağaçtan
nice pas gördüm
nice k/alay
Toprağın özeti
yeşillik değildir
bildim