Bakır Renkli Sonuçsuz

kıyılarında saçaklanışımı bilsen

şehirler ırmaklar gibi geçer gider içimden

her yolun yolculuğun sonunda ve ardında

sesinin tortusu

kıyılarında olmazlı düşselliğim olgunlaşır

çocukluk anılarımızı paylaşırken

suya bir taş atar zaman

bulanır yüreğin gongu

bana rağmen kaybeder gibi görünür iyilik

daha bir bencilleşirsin

kuşların göçünü suçlamak nafile

gökyüzü sensizliğe bile ırakken

aşk dolu bir saçaklanış bu

her şeyi bırakıp sadece gidişine

yapraklar alevli

kaşlarımı çatıyorum

bakır rengi bir hüzünle

sensizliğe donanıyorum

düşünsen...anlasan...bilsen...

üşümek ceketime yakışmıyor hiç

gözlerimi yummamak istiyorum toprağa

sonuçsuz kalan her uykuya borcum olsun

sabahlarımın kan renkli şiirleri...

her yolun yolculuğun sonunda ve ardında

sesinin çamurlu tortusu

üşümek ceketime yakışmıyor hiç

sensizliğe donanıyorum

ve gözlerimi yummamak istiyorum toprağa...