Balaban Kuşu Keman Çalar Omuzlarımda

Şirinsin

bakır dağı,

seslerin duyuluyor güne yayılmış

bol bol

konu olmuşsun hikayelere,

senin adını dövme yaptırmış vücutlarına

dünya gençliği,

çiçek gibi

ama içten söylenmiş çocukça,

baltalayıcı olmayan her düşünceye açık,

en çok balaban kuşları seviliyor,

macar beyi,

deniz ortasında,

düş ülkelerindeki

balkıyan güzelliğinden ,

herkesçe bilinen masumluk adımları

hint kamışlarından elde edilen

herkesin bir müzik aeti çaldığı zamanlarda,

depreme karşı uyanık olmak zorunda olduğumuz

yatay demir parçalarıyla hayattan soğumuşken,

ben seni çağırırdım balaban kuşu,

omuzlarımda keman çalasın diye,

hiç olmazsa adının önüne

sulhperver konulmalı,

sığınaklara koşuşan insan seli içinde

çok bariz

büyük gemilerde de kurtuluş olmaz

onu öyle keşfediyoruz ki,

bir gondolcu şarkısında,

şimşek çaktığı zamanlara,

balaban kuşu

adın kadar

acı yuvarlarında geri kalmış,

barudi renklerin suya battığı an

işten

elinde market poşetleriyle döndüğü zaman insanlar,

can sıkıntılı anlarda yaptığın tüm iğrençliklerden pişman olursun,

umut olduğunu anlarsın

balaban kuşundan mı

sağduyulu davranmaktan mı,

cennete elleri kavuşmuş giderken

acele tahtaları satılığa çıkarırız

camlara taktırılmış alarm sistemleriyle

keman çalan kuşların uyumundan yalıtılmış..