Balıkçı Teknesi

Kimsenin hakkı yok anlamaya,

Cevabı olmayan sorular boş,

Ve hayal ürünü gerçek bildiklerimiz.

Somut olan ne varsa yaktık,

Ve o ateşin için soyutlandı her şeyimiz...

Ardında bıraktıkları hayallerin üstüne,

Çok sigara içen delikanlılardık.

İşte hepsi buydu,

Aldığımız nefes zarar,

Yaşadığımız ziyandı.

Bu yüzden hesabı olmaz bir şeyin,

Kanun işleyemez seven kalbe.

Kimsenin hakkı yok anlatmaya...

Sineye çekilmiş bir deftere,

Renksiz kalemler edindi hayat,

Yaşanılan her şeyi karalamaya...

Kimsenin hakkı yok anlasalar,

Kimse boşa kürek sallamayacak,

Yönünü kaybetmiş yalnızlığıma.

Lâl kesilecek yeryüzü,

Dünya bir daha dönmeyecek,

Ölümüne duracak zaman,

Ve bir daha adım atmayacak yelkovan...

Kimse anlamayacak belki,

Belki beni anlatmayacak şarkılar.

Söyleyeni değil belki,

Söyleteni ağlayacak.

Ama milyon kere dökülen gözyaşı,

İçimde ki yangını söndürmeyecek.

Hatta göz ucunda sakladığın deniz,

Beni boğmaya yetmeyecek...

Ki sen anlayamazsın zaten,

Aklın unuttuğun bir gemide yapayalnız,

Ben az önce denize attığın kaptan,

Ve diğerlerinden farksız...

Sen bu gemiyle gittiğin yoldan habersiz,

Sanırsın karaya vuracak düşlerin,

Oysa düşlerin sebepsiz,

Yenilmeyecek kadar tatsız...

05.12

15.05.2012

Salı