Balıkların Ölü Sessizliği
Yarıyor içimdeki denizi küheylanlar
Biri de sormuyor bu suyun bulanıklığını
Balıkların ölü sessizliğini
Ve kederi ve demiri paslanmış olanları
Biri de sormuyor
İşin aslında başka bir şeyler yatıyordu
Her şey dünyanın dönmesinden
Veya mevsimlerin değişmesinden ibaret değildi
Mavi bir ölümün bedenime yansıması
Kelimeler ardındaki boşluklarda saklıydı belki
Belki de bütün bunlar bir masaldı
Uyurken yarım bırakılan
Kuşlar uçuyor
Bir anlam çıkarmalı mıydım bulutsu şekillerden
Gün batıyor
Tutmalı mıydım rüzgarı avuçlarımda
Yoksa yapraklarını dökmeyen biri mi vardı
Asi bir ağaç
Ne denli isyankâr bir çiçek açabilir ki
Yalnızlık çoğalıyor
Kalabalık arttıkça daha da derin bütün hüzün
Anlatamadığım bir mekan var gözlerimde
Hani bakan olursa
Yağmur yağdı yağacak gibi önüne
Hani soran olursa
Bütün sessizliği bozulacak gibi duvarların
Aynı yer aynı ben
Aynı menünün senin sevdiğin sayfasında
Aynı esprilerine gülmek geliyor içimden
Gün battı
Kuşlar uykuda
Vuruyor rüzgâr asi ağacın bağrına
Ben bütün firari küheylanlardan bihaber bekliyorum
Kapıdan saçların ıslak gireceksin belki
Belki de uyanacağım ben uykumdan
Anlayamıyorum
Biri vardı sahi
Balıkların ölü sessizliğini
Ve kederi ve demiri paslanmış olanları
Soran biri vardı sahi