Bana Sevmeyi Öğret Hayat

Yürüdüğüm kaldırımlarda

düşünce kalkmayı öğrendiğim gibi

Bana sevmeyi öğret hayat.

Bu gece

Saçlarını şiirle taramak isterdim.

Yumuşak bir yastığın

Beyaz işlemeli örtüsüne

Başını yasladığında

Saçlarını şiirle koklamak

Sessizce ölmek sonrası

Cennet ise

Binlerce çiçek yapraklarının

Ayaklarına aktığı ipekten bir ırmak

Gözlerine sığınan gözyaşları

Acılara direnirken

Ölmek

Sadece düşmek sonrası

Islak dudaklarında

Susmak

Tatlı bir iklimin izine

Rastlamasa da

Çölleşen yaralarımda kanamak

Ve kanadıkça

Seraplarından içmek sonrası

Gece çıplak sevgili

Milyonlarca yıldız düş

Ve düşler ayaz

Gel

Gel ki giydirelim aşkı

Ve malum sonrası

Bana ölmeyi öğret hayat...