Bana Sor

Yağmur damlalarıyla çamurlara karışmış günlerin

Pençesine düşmüş bir ruh misali

Duyduğum her uğultuda acı bir yorgunluk

Ve düşlerime kanat açarken bulutlar

Geçmişimi fısıldar rüzgar

Bir bir kapladım gökleri haykırışla

Güneşin penceresinde bir asma yaprağı

Tükenmişlerin fısıltısıydı geceler

Yendim de tüm zifiri gölgeleri

Dağladı o yaprağı acı bir kırağı

Düşmüyor gökkuşağının üstüne düşler

Çocuk parklarında gıcırdarken eski salıncak

Yitmiş gülüşler

Bu sesler

Celladına rahmet okuyan bir aşık

Her karışında hüzün yatan bu ev

Ve rengini kaybetmiş ışık

Uyursan duymazsın 

Uyanırsan susmazsın

Elmasını koparmadım cennetin

Kovuldum düşlerden

Hayalini kurmadım ondan azade mevsimin

Koklamadım çiçeklerden

Sanırsın yoksunluk krizi

Zihnimin en ücra köşesinde

Elimde ayrılığın izi

Göğsümde tutuşan

Kor ateşi

Fecrin uykusuzluğu mor

Kan ter içinde olmanın yükünü

Bana sor