Bana Yalan Söylediler

Bana yalan söylediler!

Sevginin sonsuzluğunu anlattılar ama

Umudun bir kayığa binip

Gittiğini söylemeyi unuttular


Belki de uyudum

Bir aleme inip kayboldum belki

Uyandığımda, buna kader dediler

Yine de dans edişini gördüm meleklerin

O kadar mutluydum ki

Uyanmak istemedi hiç

Melekelerim


Büyümüşüm meğer yıllar sonra

Fakat ben

Bağlamanın, gitarın, kemanın tellerinde büyüdüm

O ağzı bozuk

O yüreği kirli sesleri duymadan


Oysa herkes dem vuruyordu

Yunustan, Mevlana'dan, Aristo'dan, İsa, 

Hazreti Muhammed Mustafa'dan

Nasıl oluyorsa, oluyordu

Yine de vazgeçmiyordu dünya

Savaşmaktan, insanı, insana kırdırmaktan


Bana yalan söylediler

Hem annem, hem babam, abilerim,

Herkes

Varlığını bildiğim

Ama hiç duymadığım birde o ses


Bana yalan söylense de

Biliyorum doğruyu

Gördüğüm herkesten

Kaçırıyorum bendimi bu yüzden


Tek kalmışım dünyada

Nerede kim bilir ruh ikizim

Belki sarmıştır kollarını bir mendireğe

Limanı olmayan bu alemde

İşte o kadar kimsesizim.


Ne Christoph Colomb

Ne Macellan

Ne de Mustafa Kemal

Benim gerçeğimde yaşıyor o bir tek an


Belki gerçek, belki yalan, belki rüya

Bana yalan söyleseler de

İşte bu benim,

Keşfettiğim

İçtiğim biranın ve sigaranın 

Etrafında dönüyor dünya.


Siz yalanlar söylemeye devam edin

Kandırın kendinizi

Atılan her adımda

Geçmiş, geleceğe taşıyor

Her izi


Tarih işliyor yazıtında, nihayet

Konuk ettiği her yüzü.

06 Haziran 2021 183 şiiri var.
Beğenenler (2)
Yorumlar (1)
  • 13 ay önce

    Bazen hayatın merkezi oluyor insan, bazen uzaklaşıp geriden bakıyor hayata gözler. Kaleminize sağlık.