Barikatlar Kuruyorsun Yaralı Gönlüme
Kar yangınıdır yüreğim bitmiyorki
Bu ızdırabım
Söndüremedim ki şu gönül yangınımı
Ben sana aktıkça ahuzarım
Sen bendine taşlar
Barikatlar koyuyorsun
Sana gelmek isterken sen
Lastik kum torbaları koyup
Bir de üstüne benzin döküp yakıyorsun
Biliyorum bana değil bu
Boykotların hıncını benden çıkartıyorsun
Şimdi ben ağır nöbetlerdeyim
Göz şafaklarımda ağırından bir uyku
Belkide uyanmamak üzere
Ebedi sonsuzluk
Ebem kuşağıdır şanslı renklerim
Kanatlanıp uçuyorum
Her renginden haz alıyorum
Gördünmü şimdi de ben sana
İhtilal yapıp bir de sevda grevi yapıyorum
Ne demet güller ne de
Bahçende kendin yetiştirdiğin çiçekler
Öylesine sevda grevindeyim ki
Kelepçeler vurdum
Halka halka zincirler taktım
Yüreğimin ta şurasına
Nefes alıp verdikçe
Sen kalbimin tam ortasına
Saplanıp kanatıyor
Yavaş yavaş öldürüyorsun
Artık ne tatlı sözlerin kafi bana
Ne de gelmelerin gelme bana
//Artık bende ihtilal yapıyorum sana//