Başaramadık Ata'm

Sen, laik Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu;

Türk'ün, Türk'lüğün adı, sesi Ata'm.

Muştularla gelmek isterdim 29 Ekim'de,

Cumhuriyet'imin 86. yılında

Ama bulamadım ilime, bilime,

Çağdaşlaşmaya dair tek bir ışık

Göremedim güneşin gözlerinde bir umut!

Diller başka, yürekler başkaydı

Bir kaya gibi sağır, bir pınar gibi dilsizdi gezegen!..

Ağıt yakıyordu göçe zorlanan kanatsız kuşlar!

Terör trmanıyor, toprağı öpüyordu gözü yaşlı analar,

Kan kokuyordu buğday,

Elinde bayrağı, yüreğinde Ata'sı

Vatanı uğruna şehit düşüyordu asker.

Hainler pusuda, sarmış ülkeyi karanlığa gebe düşler.

Nasıl gelirdim sana muştularla Ata'm?

Yeniden çizilirken kadın-erkek yol haritası,

Kardeşi kardeşe düşman ediyordu bir bez parçası

Örtülü-örtüsüz diye ayrılırken insanlar

Halı değil, kilim değil,

Kara çarşafla türban dokuyordu tezgahlar

Tam da medeniyeti yakaladık,

Arşa değecek başımız artık derken

İleriye değil, karanlığa gidiyor ülkem

Her gün biraz daha geriye...Geriye...

Laiklik kan ağlıyor Ata'm

Devrimlerin kan ağlıyor

Arada bir esiyor, AB dedikleri yalan rüzgarı

Çağrılıyoruz kapısına kadar

Ve açılmadan kilitler,gönderiliyoruz geriye:

''Bugün git, yarın gel, daha çok ödevin var yapılacak,

Çok engelin var aşılacak!..''

ABD dersen,her an yanımızda el ele, kol kola

İstihbaratta bir numara, yok ediyor terörü (!)

Nedense hep bizden, hep Türk'ten gidiyor?

Kandırılıyoruz, yalanlara inandırılıyoruz

Ve kurduğun bu Cumhuriyet'e haksızlık ediyoruz

Kemiklerini sızlatıyoruz Ata'm, sızlatıyoruz.

İşte manzara bu, tablo karamsar,

Bağışla, sana ve Cumhuriyet'ine layık olamadık

Beceremedik, başaramadık

Karanlık gözlerine ışık olamadık!

Şafağı bekledik ama izinde yürüyemedik

Affet!

Ya da akıl-fikir ver Ata'm.

Rukiye Çelik

29 Ekim 2009