Batman 7:30 Treni

Sabah yelinde çıktı yola

Üstünde karlar, simsiyah gözleri

Memlekete hasret getirdi

Memlekete fiyakalı yoksulluk

Annem, bembeyaz bana varan düşlerle

Yıkanmış sabaha varırken

Batman 7:30 treni.

Kucaklaşmışlar zamanından yorgunca

Biraz da tüterek cigarayla nefeste

Gökyüzüne dokunan parmaklarımız

İçimize varıyor sancıyla.

Elleri kınalıdır yediveren gülü

Elleri yine mahpusluk kokar

Cismini arayan gölgeler boyunca.

Dağınıklığın orta yerinde senin gibi

Bir başka özleme varmak sesinde

Alıp başını gitmeler de olmasa

Kime selam bırakır, uzunca

Batman 7:30 treni.