Bayan Pandomim
kollarından hüzün akar
yüzünde o palyaço maskesi
kimilerini sevmez
kesin hükümler verir
çocukluk yapmaya bayılır
fakat ciddi bir büyüktür o
her şeyi unutur
ya da -mış gibi yapar
yazılar yazar çantasında saklar
insanlar biriktirmeyi sever
taşlar toplar dünyadan
sanki bizden değilmiş gibi
çok güler, bol güler, hep güler
imrendirir kendine
güzel yalan söyler
sezemezsin bile
bazı amaçları var
bu uğurda her şeyi ezebilir
çok yalnız
herkesi kabul etmeyebilir sınırlarına
gizemli de biraz
geçmişini kimse bilmez
karar vermek biraz zor ona göre
seçtiğini unutur
renklere aşık
siyah ve mavi
zıtları sever
yaşamı da ruhu kadar karmaşık
küçük mutlulukları sever
çocuklaşır aniden
saçma olan her şeye bayılır
mantık aramaz yaşamda
çabuk sıkılır
buraya kadar okumaz bile
nemli gözleri sahne
gösteri pandomim