Bayram Kaçkını

bu mahzun bayram sabahında kalsaydın ya evinde

bir sen değildin al yanakta damla sus payı kapı gözleyen

hüzzam dinlerken başı önde kaç anne bakıp dağlara

masum sevdasına el açmış da mahur ağlar

en dirisi baş eğmiş sırasını bekliyorken meçhulde

yol başlarında kınalı saçlı kuzular koçlar

ölümsüzlüğün sınırında ödünsüz bayram yapıyorlar

zaman öyle kahpe ki kartal yuvasını deşer

hele ulaşmaya görsün yüreği tüyünden kara kuzgun

ak pak martıları katıp önüne ta Fizan’a kadar sürer

uyku gözlere inat dirençlidir lakin yorgun zaman

bilen olmaz anlayan olur ayrılığı eşinden aşiyanından

sonra sızısı bayram şekerlerinin tadına düşer kızının

istemesen de bilirsin arifeden başlar eteklik telaşı

hatırla mazi sevimli bir çocuktu düşer kalkar

çok önceden başlardı telaşı masum bayramın

bilirsin illa ki kötü kadınlar ısrarla süpürürdü

halı altlarıyla kapı aralıklarına tozlarını

yürek gibi sanki konu komşu bir oraya bakmazdı

senin ise saçlarında bigudiler dilinde türkü

kimse anlamazdı ne derdin '' ah nenen ölsün sarı gelin ''