Bayram ve Evlat

Gurbet dediğin, kalbin uzaklığıdır oğul
Mesafeler bir tebessüme sığar
Seninle uyandım, seni öptüm bu bayram
Ölçtüm sevgini oğul
Baştan ayağa kadar

İlk şekeri sen verdin nasırlı ellerime
Küçüldüm; çocuk oldum, bebek oldum
Dokundu minarenin şavkı yüzüme
Semada seninle tek oldum oğul

Bu bayram kuşlarla sevdim seni
Özgürdü yanaklarına düşen çiy
?Lebbeyk' dedi kâinat
Ve bayram gülümsedi aşka
Seni buldum her çocuğun yüzünde
Seni okudum, seni yazdım bu bayram

Tuttun ellerimden cami yolunda
Usul usul bir hayal sokuldu sol yanıma
Bütün babalar ve bütün evlatlar nasılsa
Öyle yürüdük duaya oğul

Cismin ne kıymeti var ki;
Kırılır, solar, çürür...
Oysa bir babanın kalbi
Mahşere kadar yürür.
Bir evladın babası, ölünce de yaşar
Vefasız değildir oğul hatıralar

O yüzden bu bayram oğul
Seni öptüm ilk önce
Sen güldün, ben güldüm
Hasret tutuşup yandı
Ey oğul
Bu bayram yeryüzü senle uyandı...