Bazen Giden Se-s-(n)siz...

Bazen seni düşünüyorum sessizce ...
Masamda duran o titrek mum ışığı , bitmeyen o anılar
Gaipten sesler duyarsın , evde yalnız kalınca 
onun gibi işte
...

her yanıma anılar çarpıyor sen(s)sizce
bir yanım nedenler arıyor 
bir yanım delice gülümsüyor 
hani ruhumu yırtsam şuan 
tam şimdi 
gözlerimde bir delinin günlüğü gibi , 
bana bakan ama orada olmayan

Sigaramın dumanında söndürüyorum sensiz geceleri
öyle derin içime çekmişim ki
ruhumu yakıyor ...

öfkelerim sana değil inan 

bir hata ve kusur varsa bende idi
çok sevdim mesela gamzelerini , o bana bakan gözlerini
hani sessizce titreyen ellerini ,

bazen ise üşüyen bedenini 
inan kusur bende idi 

müziksiz ve içkisiz sarhoş olmamalıydım ruhunda
belki  şehri yakmalıydım o güzel saçlarında 
tel tel dökülen 
şimdi ben mi olurdum o zaman...

Okuduğum kitabı anlamaya çalışıyorum
Kapıma dayanan bu sessizliği 
kulağıma fısıldanan o sessiz vedayı
aklıma geliyor aniden 

bir anda sana düşüyorum
sonrası malum 
ne delice bu zihnimde dönen sensizlikler...

Bazen diyorum 

hani öyle bir an geliyor ki 
Kapat diyorum ya 
Kapat !!!
Bütün senli geceleri 
sensizlikleri kapat bir hücreye 
Ve idam mahkumu kabul et 

...

Ölüm gelirken bile gülümser mi insan kendine
Mum ışığına yansıyan gölge de
Mutluluk arar mı insan 


Bazen giden sensiz mi 
yoksa giden sessizlik mi 
Bu delilik ruhumun derinliklerine kazınmışken 
Sen(s)sizlik....

Çok ağır değil mi ?