Bazen Yarım Gülümseyiş Yeter

Yine bugün yalnız çıktım sokağa

Yürüyorum sakin ve sessiz bu uzak şehirde

Etrafta bir yığın insan

Hayata ip atmaya çalışıyor

Hayat takvimimden bir yaprak daha

İşte böyle düşüyor

Sessiz adımlarla yürüyorum

Kaldırımların üzerinde

Düşünüyorum ben nerdeyim

Ve ben nereye gidiyorum

Nedenlere ve niçinlere takılıyorum

Ve neden gülümsemiyorum hayata

Aslında anlamak istemiyorum

Biliyorum nedenler ama sadece susuyorum

Gülümsüyorum da aslında

Bazen yarım bir gülümseyiş

İnsanlara anlatmak istediğim çok

Bazen kelimeleri yetiremiyorum

Anlatmaya gücüm yetmezse

İşte o zaman

Yarım bir gülümseyiş gönderiyorum

Belki yine anlatamıyorum

Söylemek istediklerimi

Ama şunu da biliyorum

İnsanları susturmaya

Bazen yarım gülümseyiş yeter...

Sedat Bahçacıoğlu