Bazenleri Anlatabilmek İçin
Sessiz geceler;
Hevesli bir şairin yaşam alanı
Belki de, "sefiller'den" kalma
Belki de, Notre Dame'nin kamburu olsa gerek
Yinede uçurtmanın kanadı oluveririz birden
Eski bir istasyonda aşka vûkû bulan ruh gibi
Yaz yağmurlarında,
Renkli caddelerin müdavimi gençler meselâ
Cam kenarında,
Uzayan yolları seyre dalan,
Hayalperest'e ne demeli?
Sevip de bir karşılık beklemeyen
En çok da akdeniz akşamlarını özleyen
Buckingham sarayı önünde,
Gizli gizli telefon görüşmesi yaptığın
Cebinde metelik yokken
Dışarıda sabahladığın
Ayrılıkları sevdâya dahil kılan
İçinde bambaşka dünyalar kurduğun
Ve vesairelerde boğulduğun
Ay ile arkadaş olur
Siyah ile yoldaş
Önce Leylâ'yı arar mısralarında
Goethe'nin bütün ömrünü anlattığı Faust'u
Bir güne sığdırmak ister
Şeksiz gümansız da değil
Olmasın bir de divânelik!
Koca kâinata su vermek kadar delice
Âşığın ölümsüzlüğünü sürdüm üstüme
Böyle çıktım göğe
Bazenleri anlatabilmek için
Şimdi biraz daha sakin gece
Ağaçlar, artık tümden gelen yolların oldu
Rüzgârlar da kendini,
Sofie'nin rüyâsında buldu
Geçiyorum binaenaleyh
Kurdu, kuşu, oyunu...
Sonralara gelelim isterseniz
Dokunursun, esmer tenine gecenin
Farklı siner nefesin
Pencerende açan çiçeklerdir
Arş'a uzanan niyetlerin
Hep öteleri bekleyişler...
Seni, beni, onları...
Bakma sen ayakta olduğuma!
Gece uyudu kaldı