Bazı Şiirler Eceliyle Ölür

Efkâr-ı aşka teslim olunca kelimeler

Yürek işçiliği ağır gelir kaleme

Aşığa malum olur derler ya

Bazı şiirler eceliyle ölür

Bazı şairlerse şiirle....

Sana susu/yorum nicedir

Zekâtı verilmemiş bir aşkın sonsuzluğunda

Kelimeler ağır geliyor dilimdeki şiire

Defterimde henüz bestelenmemiş aşk sözcükleri

Belki de söylenmişti hepsi

Yıldızlı bir gecede bir kulaktan diğerine

Can bulmuştu her hece, mutluluğu okşarken ay dede

Şimdi okşasam kelimelerimi

İyileşir mi bu kalp

Lambamdan fırlayıp dile benden derken

Dili sürçer mi ilham perimin

Şifalı sözler külliyatında var mıdır aşka çare

Neden? Niye ölünür

Söyle, hangi şair şiirsiz gömülür

Sessizliğin ziynetidir bu sözler belki

Bakma öyle

Buralar serin oluyor düş akşamlarında

Kalbimi sansürleyen şiirleri örtsem de omzuma

Yine de üşüyor kelimelerim

Bir gece düşüme düşüyor martılar

Bir avuç denize değişiyorum aşkı

İki güzel söze kanıyor düşüm

Ne fark eder şiirsiz yaşamışım ölmüşüm

Rüyalarımın kenarını kıvırsam

Kaldığım yerden sevsem hayatı

Affeder mi beni, aşk ve şiirler...

Hangi şehre giydirsem aşkı

Coğrafyasında deniz ve martılar

İçimden aşikâr bir hüzne hicret

Hangi şehirde bıraksam kalbimi

Ardım sıra yağmur başlar

Uyur severim son günlerde

Ruhumun köründe uyandım bu şiirden

Dudakların ölümüne bir imge kazırken alın yazıma

Durduk yere katili oldum bu şiirin

Ah benim şiirbaz dilim

Ah benim kalem tutan elim

Şiir dediğin kendiliğinden gelmeli

Bazı şiirler eceliyle ölmeli

2013 Haziranlı şiirler