Bazik Kolonide Rötar
gülüyorum- gülüyorsun
zamanın sır İzgicinde
biliyorsun
erdemi bıçkın öğretisindedir düşüncenin
kıdemi hayat tecrübesinde
yaşamak elbette
serseri bir dolaşımın açık penceresinden
sızar gözeneklerine içimizin...
içkinliğimiz
çağ çaldıran maksattır zamana
geciktim yine sana...
engin zaman
keskin bir kılıç gibi boğazımızda
en partal kıyafetimle
yine avareyim
hayatın sokaklarında
kınanmış bir de edayla
kaç bakış yabancı kalır can pazarımda
kendine
bana ve sana
hep yabancı... yabancı
önemi yok
kaçamak unsurlarda
acıktım-susadım
içimdeki yaşamaya kanıksadım
bu böyle gider.../mi dersin
ne maksatla kapanır
kendine yabancılaşmaya
insan
arasında taş var ekmeğimin
utancı töre bilinci sahiplendi
kirli gömleğini giyindi
bazen de
biliyorsun
bir kanyonda
gömüleceksek felakete birlikte
şimdiden hiçbir aşkı öteleme
?her öteleme bir felaket yakınsar ömrümüze'
?yarın çok geç olabilir ikimizede'