Be Gönül

Bir mevsimden bir mevsime

Savrulmuşsun be gönül

Hangi derde düçar oldun

Yorulmuşsun be gönül

Bilmem hayat neye gebe

Bir saklambaç ,bir körebe

Seni sevmeyen bir kalbe

Sarılmışsın be gönül

Bir yalancı göze baktın

Tuttun da kendini yaktın

Deli akan bir ırmaktın

Durulmuşsun be gönül

Bir heves güneş,aya mı

Yürüdün atlı,yaya mı

Kendine mi dünyaya mı

Darılmışsın be gönül